Home | Memootjes
Oud nieuws

Elke zondag ga ik naar de kerk. Samen bidden, zingen, luisteren, mensen ontmoeten, Gods aanwezigheid zoeken. Veel christenen worden er opnieuw door bemoedigd en gesterkt. Raar eigenlijk, want wordt niet elke zondag dezelfde boodschap verkondigd? Natuurlijk, er is steeds een andere preek, maar de kernboodschap is toch steeds, dat Jezus voor ons is gestorven? Een prachtige boodschap, maar dat weten we toch al lang? Is dat de reden dat veel mensen niet meer naar de kerk gaan, ook al geloven ze nog wel?

Op een huisbezoek vroeg een ouderling aan een gezin of er nog uit de Bijbel wordt gelezen. Het antwoord was: nee. Natuurlijk kwam toen de vraag: waarom niet? Het antwoord was simpel: we hebben hem al uit. Het klinkt als een grap, maar is het zo’n vreemd antwoord? Maar weinig mensen lezen een boek voor de tweede keer. Je wilt toch graag iets nieuws lezen?

Elke dag kijkt Nederland uit naar de nieuwe krant die, liefst zo vroeg mogelijk, wordt bezorgd. Maar de volgende dag is dezelfde krant volkomen waardeloos geworden. Niemand heeft behoefte aan oud nieuws. In onze snelle samenleving staan we alleen nog open voor dingen die nieuw zijn. Dat hoort bij onze tijd en cultuur. Ik erger me zelf ook aan reclameboodschappen, die voor de zoveelste keer worden uitgezonden.

Er staat in Klaagliederen 3 : 22 en 23: Genadig is de Heer: wij zijn nog in leven! Zijn ontferming kent geen grenzen. Elke morgen schenkt Hij nieuwe weldaden. – Veelvuldig blijft Zijn trouw! Elke morgen nieuwe weldaden? Ja, want ons geloof heeft niet alleen betrekking op de toekomst. God draagt ons ook nu, elke dag. Elke dag als de zon opkomt mag je weer dankbaar zijn. Dankbaar dat Hij je deze dag weer geeft. Dat Hij je weer verzorgt met eten, drinken, onderdak, en voor velen: werk, goede relaties, gezondheid en noem maar op. En dat alles al in dit leven, terwijl het hierna nog veel mooier gaat worden!

Een God die zoveel voor ons doet en zoveel van ons houdt, daar wil je toch graag naar luisteren? Daar wil je toch mee omgaan? Daar wil toch over zingen, bidden, nadenken, samen met je medegelovigen? Tegen zo’n God zeg je toch niet: fijn dat U van mij houdt, maar dat wist ik al...... Fijn dat U voor mij zorgt, maar ik houd het nu even voor gezien...... Nee, dan kom je op zondag graag naar de kerk, om te horen: “Genade zij u en vrede, van God, onze Vader (!), en van onze Heer, Jezus Christus”. Nota bene alleen al het eerste woord: genade.....!

Want er gaat geen week voorbij dat we niet uitglijden, dat we God niet teleurstellen. Er gaat geen week voorbij dat we God niet nodig hebben. Wat is het dan geweldig om op de eerste dag van de week, samen met je medegelovigen, Gods aangezicht te zoeken, je zonden te belijden, vergeving te ontvangen, je zorgen voor Hem te kunnen neerleggen, en opnieuw overweldigd te worden door Gods goedheid.

In een goede relatie gaat het niet om de vraag wat je elkaar al hebt verteld en wat niet. Het gaat erom dat je bij elkaar bent, met elkaar omgaat, want dan voel je je pas goed. Zo is het ook in onze relatie met God. Gelovigen die kerkgang niet nodig vinden, en bidden en bijbellezen op een laag pitje hebben staan, missen de ervaring van een relatie met God. Zij zouden elke dag bovengenoemde tekst uit Klaagliederen moeten uitroepen: Genadig is de Heer: wij zijn nog in leven! Zijn ontferming kent geen grenzen. Elke morgen schenkt Hij nieuwe weldaden. – Veelvuldig blijft Zijn trouw!
| Sites | Verantwoording | Sitemap |